Çiğ Düştü Çiğdeme

Güzellik görecelidir

Hele bir görmeyi görsün

Sözün özü doğurduğunu

Doğan bebek öğütsün

Konuşamazken daha

Ayaklar kapı eşiğindeyken

Yani küçükken bilsin insan

Her nüktede bir güzellik varken

Hatırla, seni çirkine bürüyen komşu kızı mıydı?

Hatırla, seni kötü yapan yuvandaki baban mıydı?

Hatırla, seni senden uzaklaştıran ilgisiz anne miydi?

Hatırlarsan sorular azalır, cevaplar bile önemini yitirmez mi…

Güzel konuştukça güzelim

Güzel gördükçe güzel görünürüm

Söyle bana ey küçüğüm

Her acında çiğ düştü çiğdemine;

Büyümüşsün, dünya da seninle

Büyümüşsün, güzelcene

Tuğsel