İçimde Bir Şey Yerinden Çekildi

Bir bakışın değse, içimde kıtalar yer değiştirir,

Denizler yatağından taşar, dağlar yerini unutur.

Ben dediğim o eski ülke, sınırlarından çekilir,

Bir tek senin varlığınla bütün nüfusum kaybolur.

Hangi yana baksam, yarım kalmış bir hikâye,

Hangi kapıyı açsam, içeride başka bir vedasın.

Rüzgâr bile yönünü şaşırmış bu viran coğrafyada,

Ben nereye gitsem, karşıma çıkan yine senin yokluğun.

Takvimler yaprak değil, ömrümden eksilen parçalar,

Günler birbirine karışmış, sabahın rengi unutulmuş.

Bir ömürlük mesafeyi sığdırmışım tek bir ana,

Meğer insan bazen kendi içinde bile sürgün olurmuş.

Senin sesin değince içimdeki eski düzene,

Bütün pusulalar kuzeyini inkâr ediyor.

Bir kuşun kanadında asılı kalıyor mevsimler,

Toprak bile hangi bahara inanacağını bilmiyor.

Ben bu dağınıklığın ortasında kendimi ararken,

Bir yanım senden önceki zamana yetişemiyor.

Öteki yanım, adını anmadan bile seni söylüyor,

İnsan bazen susarak da bir ömrü itiraf ediyor.

Şimdi hangi vakte sorsam, cevabı sende saklı,

Hangi yola çıksam, sonu içime varıyor.

Seninle başlayan bu tuhaf yerçekiminde,

Bütün dünya dönüyor, bir tek ben savruluyorum.