Eskişehir'de Çakırkeyifte Oldum
Eskişehir'de Çakırkeyifte Oldum
19 Kasım 2026
Yıllar sonra dün akşam ilk defa öyle bir çakırkeyif oldum ki kendimi yatağa nasıl attığımı bile doğru dürüst hatırlamıyorum. Üstümü başımı zor bela çıkarmışım, gözlüğümün nerede kaldığı ise meçhul. Geceden aklımda kalan tek şey Engin'in hayal meyal kulağıma ulaşan mırıl mırıl konuşmaları. Muhtemelen ben çoktan dünyayla ilişkimi kesmişken o hâlâ bir şeyler anlatıyordu. Gözlüğümü de sehpanın üzerine kaldırdığına göre evin son ayakta kalan sorumlusu yine kendisi olmuş.
Şimdi yavaşça kalkıyorum. Merdivenlerden aşağı inip Samet'in odasının kapısına astığım, içinde su şişelerimin ve kitabımın bulunduğu kumaş çantayı alıyorum. Mutfağın kapısını aralayıp ışığı yakıyorum. Sabahın sessizliği henüz evin her köşesine yerleşmiş. Ben de bu sessizliği bozmadan kendime küçük bir okuma köşesi hazırlıyorum.
Evdeki sessizliği korumanın en iyi yolu biraz kitap okumak olabilir diye düşünüyorum. Gerçi bu konuda pek başarılı olduğum söylenemez. Önce Kezban ayaklanıyor, ardından bir süre sonra Engin merdivenlerden iniyor. Bir bardak su içip benimle birkaç kelime konuştuktan sonra yeniden yukarı çıkıyor. Belli ki uykusuna kaldığı yerden devam edecek. Benim sabah mesaim başlamışken ev halkı henüz vardiya değişiminde.
Biraz sonra Samet kalkıp mutfağın kapısını aralıyor. Beni görünce, "Sen burada üşütmüyor musun?" diye soruyor. Üşümediğimi söylüyorum. Bunun üzerine, "Gel, benim odamda oku kitabını," diyor. Önce itiraz edecek gibi olsam da sonunda beni ikna ediyor. Biraz daha kitap okuyorum. Sonra soluğu sende alıyorum sevgili güncem. Çünkü seninle konuşacaklarımız henüz bitmedi. Kitabın sayfaları bir yere kaçmıyor, ama günün içinden geçenleri sıcağı sıcağına kayda geçirmek gerekiyor.
Dün ise orduevinin bar kısmına geçip öğle rakısına oturuyoruz. Sonbahar bütün zarafetini ağaçların dallarına bırakmış. Zaman zaman esen rüzgâr, sararmış yaprakları dallarından koparıp havalandırıyor. Onların bu özgürlük dansını hayranlıkla izliyorum. Her yaprak kendi yolculuğuna çıkmış gibi. Hatta bu görüntüyü cep telefonumla kayda alıyorum. Sonbaharın insanın içine dokunan bir tarafı var; dökülüşünde bile bir güzellik saklıyor.
Masamızda patlıcan salatası ve beyaz peynir var. Öyle çok çeşitli bir soframız olduğu söylenemez ama rakının yanında bize yetecek kadar katığımız mevcut. Diğer masada oturan beyefendiye gözüm takılıyor. Adam yalnızca rakısını yudumluyor. Bizim böyle bir tercihte bulunmamız mümkün değil. Rakı dediğin biraz da eşlikçi ister. Bizim sofracılık anlayışımızda kadehin yanına mutlaka bir şeyler iliştirmek gerekiyor. Öyle kuru kuruya içmek bize göre değil. Sofranın zenginliği belki çeşit sayısıyla ölçülmez ama insanın gönlü yine de bir iki meze arıyor.
Şairlerin, yazarların içki sofralarıyla eskiye dayanan bir tanışıklığı var. Kimi şiirlerini okumuş, kimi edebiyat tartışmalarına dalmış, kimi de masanın öteki ucunda oturan insanları gözlemleyerek hayatı belleğine kaydetmiş. Yahya Kemal'den Orhan Veli'ye, Edip Cansever'den Hemingway'e uzanan bu edebiyat dünyasında içki masaları bazen bir sohbet kürsüsüne, bazen de hayatın seyredildiği küçük bir sahneye dönüşmüş. Benimse dün orduevindeki masamda rakımın yanında kitabım vardı. Belki edebiyat tarihinde yeni bir şey yapmıyordum ama kendime ait küçük bir okuma sofrası kurmuştum.
Bazıları kadehini kaldırırken geçmişe dalar, bazıları geleceğe; ben dün bir kadeh rakının yanında kitabımın sayfalarına daldım.
Şu anda Kezban da beni dikkatle izliyor. Seninle bu satırları paylaşırken gözlerini üzerimden ayırmıyor. Anlaşılan sabahın erken saatlerinde yalnızca benim değil, onun da kendine göre bir gündemi var. Fakat aramızda çözülmemiş küçük bir mesele bulunuyor. Beni ısırma hatasında bulunmayacaktın Kezban! Şimdi seni görmezden gelerek tepkimi ortaya koyuyorum. Bakalım bu sessiz protestonun farkına varacak mısın?
Ben kitabıma, seninle sohbet etmeye devam ediyorum. Kezban da muhtemelen insanın bir kediye nasıl bu kadar uzun süre küs kalabildiğini anlamaya çalışıyor.
Evde herkesin kendine göre bir sabah ritüeli var. Benimki kitap, günce ve biraz da kediyle diplomatik ilişkileri düzeltme
çabası!
H. Çiğdem Deniz
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu