Ağlayan Yanım

Dilim dolandı

Çığlık

Ellerim titriyor

Yangın sakin

Biraz ölüm, biraz isyan

Saçlarım tere bulaştı

Ablamın bedeni toprağa karıştı

Bir eylüldü, enişteme söz kesildi

Kuruldu düğün dernek

Karalar içinde 'gelin' denildi

Uzandı usulca bir el, tenim mahşer yeri

Saçlarımda kar yağışı başladı

Duvağım düştü yırtıldı yüreği

İnciler takılıydı saçlarımda

Gözlerimden iniverdi

Şu köşede ağlayan adam, kalbimi çalan

Güneşimdi aşkıyla bana derman

Sevdalı ruhuma can olan

Neden ağlıyor neden

Gözyaşları kurşun olup vurur derinden

Ateş kalbimin kalbinde

 Başı düşen kadın, bütün aynaları kıran ben

Söz vermiş miydim yar elim bağlı gelemem

Gözlerimden düşen nur yaralara değil merhem

Yüreğim, ağlayan yanım

Kara yazısına boyun büken zavallı kadın

Yıllar geçer ömrüm biter mi

Bu sancı içimde diner mi

Yanımda yatan ten gönlüme sevda verir mi?

Kışları koynunda uyuduğum ablam