Edebiyat ve Kültür Platformu
Küf Tutan Gül
Geldin
Ela benekli bordo kumaşında oynaşan gözlerinle.
Kırmızı bir gül çıktı niyetten
Sakladım
Kitabın arasında kurur diye düşünmüştüm
Küf tutmuş
Hani şu bildiğin beyaz renkli küften
Kuruyan;
dalı ve uçları
İçi hala yaş hala canlı
Sanırım kitap kurtları mesken tutmuş
Bu gülle kuruyacaklarını bilmeden…
Binalarını örmeye başlamışlar bile
Tırnaklarımda,
soyduğumuz dalın çıplaklığıyla
Kurumuş mumyamız
Meyhanenin ortasında unutulmuş
Bir gül tanesi
Tarlasından büyük
Bu sayfaya gelene kadar insanlar tutuşmuş
Kimi yarıda kesmiş serüvenini
Kimi yaşamayı seçmiş
İçine girememiş kimse bu kitabın
Bilmemişler kim ne saklıyor
Kuruyamamış gülümüz
Küf tutmuş
Bırakıp gittiğin günlerdeki kadar saygısı kalmamış
Yalnızlığın
Bütün bordolar kurumuş
En azından kahverengi bir ten olmuş;
Kelebeğin ölü kanatlarında uçacak kadar
Omuzlarından düşerken küfler
Saçının topuzuna yetişemedi yaprağım
O;
kuruydu
Bilmiyordu ki solmuş bordo taneler içinden
Kıpkırmızı, diri bir kalp çıkacak
Küf tutan gül, ismini sayıklatacak
10 Ağustos 2010 Salı
Halime Erva Kılıç
Küf Tutan Gül başlıklı yazı yagmur-kilic tarafından
16.08.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
