Gönül Kuşum

GÖNÜL KUŞUM

Kollarında dinç bilirdim kendimi

Gurbette gözlerim kararır Leylâ.

Kulağıma:"Yalnız mısın?"dendi mi

İçim titrer benzim sararır Leylâ.

Senden başka bana kimse bakmadı

Yaban eller göğsüme gül takmadı

Hasretin başımda saç bırakmadı

Kalan üç beş tel de ağarır Leylâ.

Gözyaşım yastığa düşüyor tık tık

Tüketti ömrümü gizli hıçkırık

Kurumuş dallarda kanadı kırık

Gönül kuşum, seni çağırır Leylâ…

Ahmet KÖKEN