Ey Habibi

Gönlümüzün penceresine doğuverdin

İçimizde soğukluktan yana,

Kinden ve kasavetten yana,

Birden bire ısınıverdi

…
Gönül bahçemizi kaplarken bir bebek neşesi,

Ruhumuzu, özümüzü, sözümüzü ve gözümüzü,

Garptan şarka kadar imanının meşalesi,

Pırıl pırıl aydınlatıverdi…

…
Ey habibi sen gelmeyecek olsaydın

Yaratılır mıydı bu feza ve bu cihan?

Dünyada çekilir miydi zulmün cefası,

Nurunla adım adım yıkılıverdi…

…

Ne hoyrattı cehaletin, küfür kışının ayazı,

Kardan soğuktu ama temsil etmiyordu beyazı.

Sensiz kim, kime yapsın ki niyazı

Nurunla küfür sökülüverdi…

…
Biz seninle sevdik ve seninle öğrendik,

İçinde iman olan bir siyahînin dahi,

Beyaz kadar temiz ve sade olduğunu,

Ancak anlayıverdik…

…

Ne Arap'ın aceme,  ne acemin Arap'a

Asla üstün olmadığını,

Asıl üstünlüğün iman ve takva olduğunu

Biz seninle öğreniverdik…

…  
Ant - 300311