Efendimiz

Melekler ötelerden bir yer gösteriyordu

Kainat ayaklanmış hep onu bekliyordu

Yapraklar takvimlerden birer birer düşerken

Bir umut seyyahıysa çıkmıştı yola erken

Vakit geceydi, gökler yıldızlarla kaplıydı

Çöller onun adıyla, bin bir nakış hatlıydı

Mekkenin bir evinden duyulmuştu bir seda

Muhammed onun adı, etsin rabbini eda

ve melekler yıkadı o nurdan vücudunu

Amineyse anladı korudu umudunu

Ulu nebi büyürken hep yabancı ellerde

O'nun o yüksek şanı dolaşırdı dillerde

Alemlerin emini, Muhammedül emindi

Kurtla kuzu yanyana, düşmanlıklar demindi

Ne zaman ki, Hirada "oku" emri duyuldu

Rabbinden gelen emre hemencecik uyuldu

ve islamın nurunu fevc fevc yayarken nebi

Kimisi feyizlendi, kimisi kaldı geri

Yirmi üç yıllık vahiy kutsiyetle biterken

Anlamıştı ashabı nur nebi gitti erken

Oysa ümmeti O'nu ne kadar çok arıyor

Ümmette biliyor ki, O sünnette yaşıyor