Unutulmaya Yüz Tutmuş Her Neyim Varsa

Unutulmaya yüz tutmuş her neyim varsa

kırık tarağım, yırtık eldivenlerim,

su alan ayakkabılarım...

serdim güneşe doğru hepsini

nemini aldım geçmişlerinin..

ve kupkuru havalarda giydim ayakkabılarımı

bir kele verdim tarağımı

ve eldivenlerim...

parmak boğumundan ayırıp çürüklerini

sakladım fiyakanın doruklarında...

eeee... son iyilikte kendime!

ve haykırdım....

boğazım patlarcasına

ey insanlar düşün artık yakamdan...