Anadan Doğma Çıplak Ellerim

Sarhoş nefesin değerken yüzüme,
Ayaz kesiyor aklımı.
Avuçlarımda can veriyor kasımpatılar,
Oysa içimde kuduruyordu yağmurlar.

Hiç kimselere söylenmeyecek acılarım var,
Çığlıklarım yitiyor, sokak başını dönmeden,
Oysa ne çok sevdaydın,
Ne çok vuslat,
Anlıyorum ellerin ellerime asırlardır uzak.

Gecenin alaca ayazında üşürken düşüncelerim,
Dilimden, gönlüne ne ahlar ettim,
Üşüyorsam böyle deli,
Anlıyorum anadan doğma çıplak ellerim…

g.sarıoğlu

ikibinonbirin/dördüncüayının/yirmiikincigünü