Ahir Zaman Aşkları

çalınmış aşkların yılkı ecrinde zaman

saklambaç oynar tozlu bulutlarda rüzgâr

melek kanadından kopan inci tanesi

saklı bahçe de açan gül

güneşin eteklerinde sancı

ve

toplarken dikenlerini gül/ün minik serçe

saçlarından dökülür kan rengi gülüş

ipek tenine

hiç bu kadar yakışmamıştı mai

ibrişim çetelesinde

karalıyorken yangınlarını yürek

geçmiş zaman nedbesi gibi,

uçuklar…

dudağının kıvrımı

gözlerin,

bekâretinde gizli çocukluğun

ki..onlar hala masum.

burun deliğinde sıkışıp kalmışsa yaşam

göğsünde kurulur idam sehpası

bir yanında cehennem zebanisi

vururken kazmasını sin'ine

söker azı dişini

kış vurgunu olmuş sevginin,

çekinik aşk cücüğü!

mazgalına eksen kurak toprağın

boy-boy büyürse prematüre günah

yol bitmez

tırtıl güncesinde

bir gün daha soyunurken,

yeni bir düne

solgun takvim yaprağının

hendekleri vardır zamanın,

uçurumları da..

merdiveni yokuştur aşkın.

inişi de çıkışı da…

bağlanmışsa ihanet topuzuna zincirin

ki, onlar puşt zamanların zer/ duşlarıdır

ister veli ol, isterse; deli

kıvrak rakkasenin ateşinde

dönen pervane…

sol yanıma diyet düşüyorken kanlı hançeri

kını ellerinde kaldı

yaralı, hep yaralı…

ahir zaman aşkları…