Aşkın Dehlizleri

Aşk bir kar tanesiyse, nefret bir fırtınadır

Savurur gerdanından hüzünle inen yâri...

Karışırken varlığa, hissedilen acıdır

Uzaklarda kalmıştır zira meşkin hayali

Gül sersem otağına bağrı yanık can ile

Uzaklaşsam sinenden varsam Kenan iline

Bir gömleğin kokusu gelip varsa eline

Yine de bilir misin ey varlığın sebebi...

Görmeden bir maşuğun o yeşil gözlerini

Karanlık âlemdeki aydınlık izlerini

Nasıl anlatır seni, eşsiz dehlizlerini

Bu sırrı çözer misin ey varlığın sahibi...

Nereye gidip sorsam senin cismin gizlidir

Oysa şeytan da bile senin adın işlidir

Varlığın yokluklara bir kıymet mi verdirir

Düşmanını nuruyla aydınlatan sevgili...

Bilemedim ben seni nasıl tarif edeyim

Yunusu Mevlanayı bile dize getirdin

Şu gariban Dervişe, desen sırrım vereyim

O an orda ölürüm ey hayatın serabı...