Susmak Şiirledir Ve Konuşmak

Şiir uçsuz bir serap, şair çölde divane

Bir elinde iğnesi kuyu mu kazıyor ne

Baş ülküsü, bay nizam ve evlatları çile

Yol çukur bile olsa o çıkar yine düze

Derdiyle dertlenipte fezaya bir yol bulur

Gidipte geldiğinde yıldızlarla konuşur

Bazen susar gün gibi yalnızlaşır zamandan

Eğer yazarsa kalem, kaf dağının ardından...

Ankanın küllerinden doğar  eşsiz  bir ahenk

Ne bu dünya kıyastır ne kainat ona denk

Görülmemiş cümbüşü sen onda seyredersin

Işıkları kapatıp renklerini izlersin

Şairin otağında her diriliş şiirle

Susmak şiirledir can ve konuşmak şiirle...