Son Fasıl Nağmeleri

Noktalanmış aşkların kitabını yazan kalemin,
dipte kalan son mürekkebiyle k/aralıyorum düşlerimi bu gece
eski(me)yen nihâvend şarkılar eşliğinde..

Banınca kalem maziye mavi mürekkep diye
benziyor kelamlar hüzn-ü çehreye
geride boynu bükük öksüz bir yürek
yetim bir gönül var senden hediye.

Yıldızların ışığını sakındığı zifiri gecede
uykuya dalarken senli her nokta benliğimde
düştü gözbebeklerime beklenen yalnızlık
o vakit güneş battı geceye
yıldızlar biçare söndü gün de .

Sen;
Kuzunun kurda tav olması misali
sonuna ulaşamayacağım bir hedeftin
namertliğini görmezden geldiğim
beynimdeki en aykırı düşüncemdin.

Ben;
yalan sahneleri kapalı gişe satan
filmin sonunda sahte senaryoya
kininden kırk kibrit çakan
en önemli figüran..

Sen
üşüdükçe tenimi yakan sevdama gölge
ben
şehla fikirleriyle aşkına en acemi mürebbiye.

Ne desem boş geceye,
bir aşk hikayesi körükörüne bitti böylece..

Oysa;
serçelerle kanat çırpıp
kartallarla uçacaktık yalnız kalmamak adına,
ve yüzecektik
pusulasız okyanuslarda
kulaçsız sevdamızla.

Muhayyer gecenin yanağına konan hüzün,
bir damla gözyaşıyla dolunca avuçlarıma beddua ,
şahitse eğer dolunayda kanayan yarama
ve
yeniden mağlubiyet karışınca eyvahıma
Aşk da su/su/yor mahcubane karşımda.

Aşk'ı ezberleten tüm notalar kayıp şimdi
mahçup, köşelerinde gizli..
Ani gidişinle mesken tuttu dilime
ezberimde son fasıl nağmeleri.

" Sen benim gönlümde açan son güldün....kırdığın kadeh son tesellimdi...
İçindeki meyle sen de döküldün "

Şimdi;
düşlerim ağıt yakıyor ,
ehven bir gecenin kızıllığında,
kolay değil feryat gizlemek lahza-i sükutta
sıcağında buz tutan teselli adı altında
bir buse konduruyorum düşlerimin alnına,

bekle gülüm,
âsûde ve sabırla, gelecek bahar kuruyan bozkırlarında Lilith'ler açacak daha..