Aykut Hoca Kazandı Fener Elendi

Fenerbahçe Şampiyonlar Ligi’nin kapısından bu kez buruk dönüyor. Özellikle maçın ikinci yarsında oynanan heyecan verici futbol, açıkçası hevesimizi kursağımızda bıraktı. Maçın arifesinde yaşanan, Alex kriziyle mücadele eden Fenerbahçe’nin, maçın ilk yarısında kafası bir hayli dağınık gözüktü. Gol de bundan önceki maçlarda olduğu gibi yine sol taraftan ve yine Hasan Ali Kaldırım'ın savunduğu kanattan Gaziantep maçının kahramanı Mert'in de hatasıyla geldi. Çocukken dışarı çıktığımızda “yoldan değil kaldırımdan yürü” diyen ebeveynlerimizi hatırlarız. Ruslar bu “kaldırımdan gitme” mevzusunu bundan önceki maçlarda iyi incelemişler gibi gözüktü açıkçası. Selçuk Şahin’in ilk yarıdaki “şahin değil de ürkek ceylan futbolu” sürekli sekerek kaçan ceylanın sektirdiği taşlar gibi topu rakibe atmasına neden oldu. Aykut Kocaman bu kaçışa 56. dakikaya kadar dayandı ve maçın başında birlikte tribünleri selamladığı bir haftadır sorun haline gelen oyuncusu Alex’i oyuna aldı. Bundan sonra oyunun rengi siyahtan griye, golden sonra da griden beyaza dönüyordu ki maalesef maç bitti.

İlk korneri 42. dakikada, kaleyi bulan ilk şutu da 47. dakikada çektik. Özellikle ilk yarıda Şükrü Saracoğlu’nun örümceklerini temizlemek için sürekli uzun uzun, uzun pas yaptık. Bunun en önemli nedeni oyunu yönlendirmekten uzak bir orta sahamızın ve sürekli rakiple dirsek temasında olan Selçuk Şahin’in kötü gününde olması etken oldu. İkinci yarıda Mehmet Topuz’un orta alana geçmesi, Stoch’un derlenip toparlanmasıyla, takım pozisyonalar üretmeye başladı. Bundan önce oynanan 6 maçta takımın üretken olmadığı zamanlarda sahne alan Kuyt, bu sefer son yarım saati bundan önceki maçlardaki yorgunluğunu atmak için çizgi kenarında geçirerek geçirdi. Açıkçası kırmızı karttan sonra hala neden çizgide oynayıp gol bölgesine gitmediğini çok anlamadım. Ancak tatilin keyfinden çıkamadığını düşünüyorum. Şutlar, gol pozisyonları, direkten dönenler düşünüldüğünde ikinci yarı oturmak kısmet olmadı. Oturmak kısmet olmayınca işte 2. gol de kısmet olmadı ve maç bitti...

Evet, maçın özeti buydu. İkinci yarıdaki oyuna rağmen Şampiyonlar Ligi'ni kaybeden Fenerbahçe, ancak bu maçı kazanan bence Aykut Kocaman olmuştur. Maçın başında seyircinin tezahüratına karşılık vermiş, futbolcusunu maçın 2. yarısında oyuna almış gurur ve kibir yapmamıştır. Kimilerine göre “baştan başlamalıydı” da denilebilir. Ancak biz, Anelkaları, Ortegaları oynatmayan ve inat eden teknik direktörleri de gördüğümüz için Aykut Hocayı yürekten kutluyorum. Takım için duygularını bir kenara bırakmış ve oyuncusuyla sorunları bitirmiştir. Kimilerine göre “oyuna sokmasa kendi biterdi” denilse de siz bakmayın o konuşanlara... Aziz Başkanın spikerliğe soyunduğu o anonsundan sonra kimse Aykut hocaya kolay kolay bir şey yapamazdı...

Fenerbahçe özellikle Türkiye ve Avrupa liginde sağda Krasiç solda Stoch, çift forvet Kuyt ve Sow göbekte iki Mehmet oyun anlayışını denemeli; kaptandan da özellikle iç saha maçlarında oyunun gidişatına göre istifade etmelidir. Herkes kendi rolünü benimsemeli ve takım olgusu yeniden gündeme gelmelidir. Geçen yıl topla, tankla, tüfekle yıkılmayan bu takımı bakın bir haftada nasıl kevgire çevirdiler. Demek herkesin bir oyunu varmış...

Umarım Avrupa Ligi, 20 yıldır devam eden yana oyun felsefesinin kırıldığı ve çift forvet ve hızlı kanat oyuncularıyla şahlanan bir Fenerbahçe’nin nüvelerini bize gösterir diye düşünüyorum…

Türk futbolundaki çöküş gittikçe belirginleşmeye başladı. Galatasaray’ın Şampiyonlar Liginde diğer takımlarımızın da Avrupa Liginde gerçekleştireceği başarılar bizi 12. sırada tutacaktır. Aksi takdirde Kıbrıs Rum kesiminin bile altında kalacak ve Şampiyonlar Ligine direkt gidememe gibi bir durumla karşılaşacağız…

Gün renklerin ayrılığı değil kardeşliği günüdür…

Zekeriya EFİLOĞLU

Şair-Yazar