Sınadığım Sen Değilsin

Sınadığım sen değilsin

kördür bütün suskular
yanıltıcı esmer gri ve ak
uçuk kaçık pusatsız
silik donuk ve mat
ve ayan

ve çıplak

gün ışığına takılı
karanlığa tutsak
sapına kadar cesur
koçanından korkak

dalgaların kıyıları dövdüğü lodos akşamlarından
alacağım rehin bıraktığım toprak kokulu saçlarını
kör kütük akşamların tutsaklığından aşırıp suskunluğunu
zil zurna hasretimi karanlıklara çarparcasına
bahtsılıkları vurup bıçak sırtı kayalara
bağıracağım o kayıtsızlıklara
duyun beni duyun
duyun yeter ya

kaldırımlarda emekleyen dalgam
kıyıları vuran kasırgam
kuş kanadı bir özlemle rüzgarlara mağlup sesim
deniz dibi dalgalardan gökyüzüne yük nefesim

vay damarlarımın çakırkeyf tavı
yüreğimin vahşi tayı
kaç zamandır kör karanlığı ninnilersin
kaç zamandır beklersin şafağı

puslu bir hesaplaşmada yargısız infazım
dar ağacına çekilen maviliğim

ellerimin yüreğimin ve direngenliğimin sabır limiti
susma hakkımın ifadesizliğinin patlamaya hazır " yeter be" si
dört nala fren bilinci benimkisi

dağılacak bir gün bu sağır sessizlik
bu tırsma geçici

haberin olsun
bir şafak vakti
isyanım vurur bilesin
her kuşluk vakti yitmelerinde
sınadığım sen değilsin

hasan polat