Ben Sana Şiirler Yazarken Öleceğim

Ben Sana Şiirler Yazarken Öleceğim

Ah Verda

Nasıl kurtulurum ıslanmaktan

Yürürken yağmur altında

Neyin var diyorlar Verda

Anlatsam anlayabilecekler sanki

Sanki kolundan tutup getirebilecekler seni bana

Ah Verda söyleyemiyorum

Her şeyim tamda

Bir senim noksan diyemiyorum

Kurşun yarasından ağır bu yara

Ne yapsam silinmeyecek izin kaderimden

Biliyorum ölüm bile dindirmeyecek bu sızıyı

Unutur muyum seni Verda

Meczup bir seyyah olup düşsem çöllere

O yalancı gözlerin

Gölgem gibi Verda

Nereye gitsem peşimde

Geceleri dönerken sensizlikten başım

İçmeden de sarhoş olunur diyenleri hatırlarım

Ah Verda

Ben yokluğunda her gün ölümü tattım

Sana dair umutlar doğuruyorum

Sabah doğan güneşle

Şiirler serpiştiriyorum parmak uçlarıma

Kelimelerimden tanırsın belki

Ah Verda

Şiirlerim öksüz şimdi

Bir göç başlar şehrimden şehrine

Yanıma şiirlerimi alacağım sadece

Sadece şiirlerimi Verda

Bu yolculuk nerede son bulur bilmiyorum

Belki gözlerinin kıyısında

Ya da bir uçurum kenarında

Ah Verda

Ne önemi var

Ben sana şiirler yazarken öleceğim