Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Düşümün Cam Kırıkları

Tırpan yemiş bir sanrı gibidir benim sana kurduğum cümlem
Sen;
 Biçâremin en kahraman masal çocuğu
Gecenin koynunda bıraktığım en ağır uykumun en acıyan yanlarısın 
Ezilen kâbuslardan korunduğum,
Tılsımlı bir cevşen gibi takıyorum seni
Düşlerimin zavallı boynunda, çarmıha gerilmiş gibi asılı
Bayat bir hayatın en çorak yerinde toprağa düşen terim,
Yırtıp geçemediğim afakımsın



Ölmüş dediğin ruhumun od’unu alevlendiren çıngımsın 
Dokuzunda gelmezsen ölü doğacak içimdeki çocuk 
Elemin şevkatsiz kollarında emanetim
Maziye sürüldüğüm hicran yüklü yolculuktan
Maveralardan dönülmez sandığım seferim
Öksüz kentimin ıssız limanlarında yetim bıraktığım
Sürülmüş yaka tarlası 
Anılarımsın


Ertelenmiş yarınlarıma kin kusturan 
Ve hayallerimin merkezini delik deşik eden kurşun gibisin
Üstüme üşüşen
Dert istilasına karşı karargâh kurduğum mekânımsın 
Gözüm hep tetikte


''Canımın şah damarında can çekişen ayrılığımsın''
Vuslat anına senden çabuk yetişmesin ölüm
Bir emare yok mudur?
Yaklaşsan ve değsen gölgeme ey rüzgâr 
Işıklar sussun...! aşiyan gölgeler sussun...!
Amadeyim, öfkeli ve deli deli esmene
Es ki yıkılsın hücrem
Zavallı yurduma bir gülmez misin


Senden sonra,
Cehennemden güç almış güneş gaddar ve kızgın
Ay ışığına çelme takar, yansıyan yüzünü göremem bu ne vaziyet...!
Bilmez misin?
Zûhur etti bir bir alâmet gözümde
Ha koptu ha kopacak kıyamet 

Eylül 99
Ramazan Boran
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 5
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Düşümün Cam Kırıkları

RamazanBoran RamazanBoran