Zeyla

...

seni bir vadinin bilgeliğine yemin ederek

bembeyaz bir zambağın

neslinden yaratmış Allah

çıkar üstündeki siyahı

içim geçsin

ne çok şiir geçirsin içim zeyla

renkler birbirini ciğerinden vursun

çiçekler birbirine seni sorsun uzaktan

uzan uzanabildiğin kadar

roller soyunsun

kelebekler kovulsun

sadece yüzün otursun

asaletin koltuğuna zeyla-

sadece yüzün

hadi zeyla

hadi şöhret basamaklarını arala gözlerinin

yüzüme bir resim çiz

namlusunu yüreğime doğru çevir

bir el dokunsun tetiğe

bir el uyandır

şu suskunun tüneğinde

hürriyet diye şakıyan kuşlara söyle de

erkenden insin

şu ömrümü sömüren kapitalist yokuşlara söyle

yoksun diye sen

vuslata fesat değiyor

elvedaya hakikat

fundamental kelimelerle gel

yeryüzüne ferman buyur

göklerin lisanından cümlelerle gel

eze eze bir etsin içimi

sil baştan yaz hiç oğlu hiçliğin kitabını

kendine bir yer bulup

memleketine ellerinden girsin

şu Leyla’nın kıblesinde

mecruh duran kumlara bak

onlar da derbeder

onlar da benim gibi matemdeler

yalvarmaktan başka su

hırpalanmaktan başka rüzgâr yok buralarda

hadi imtiyazlı bir tohum ek

çürümeye meyleden bu utanç bitsin de

hilkate değsin

...

_boran