Edebiyat ve Kültür Platformu
Rüya
Bitmeyecek sandığın bir rüyanın sonundasın.
Uyanma vakti geldi,
Hadi topla düşlerini.
Birazdan gözlerini gerçeklere açıcaksın.
Ve göreceksin aslında seni seven biri yok !
Ellerinde koyu, dipsiz bir boşluk.
Yadırgayacaksın bir an ellerini.
Tuhaf gelecek aynadaki gölgen,
Gözlerine bakan gözlerin eksikliğini hissedeceksin.
Belki inanamayacaksın bütün bu olanlara,
Toprağa zamansız düşen şaşkın cemreler gibi,
Bir süre alışamayacaksın yeryüzüne.
Maviler açmayacak kalbini sana,
Hayır, o kadar insaflı olmayacak yağmur.
Bulutların kırık kanatlarında tutuklu kalan damlalar,
Bir süre söndürmeyecek yangınını.
Ah yanacak bütün kalbin..
Geri dönmek isteyeceksin rüyalarına,
Ama bütün çabaların boşuna.
Attığın her adımda duvarlar çarpınca yüzüne,
Anlayacaksın yaşadıklarının bir rüya olduğunu,
Aslında hiç sevilmediğini.
Bir an konduramayacaksın bunu kendine.
Bedelini arayacaksın yaşadıklarının,
Ama göreceksinki hiç bir acının bedeli ödenmiyor.
Ağlayarak uykuya dalmayı öğrenince,
Ve doyunca kalbin ızdıraba,
Vazgeçmeyi de öğreneceksin.
Ölümün en çok aşka yakıştığını bilsen bile,
Yine de kabullenemeyeceksin.
Oysa bu aşkında yalan bir rüyada öldüğünü görünce,
Sen de ölümü en çok aşka yakıştıracaksın.
İşte o zaman her kaybeden gibi sen de ,
En savunmasız gününde gülüşlerinden vurulacaksın.
İşte o zaman sen de herkes gibi,
Ölümü en çok kendine yakıştıracaksın.
Uyanma vakti geldi,
Hadi topla düşlerini.
Birazdan gözlerini gerçeklere açıcaksın.
Ve göreceksin aslında seni seven biri yok !
Ellerinde koyu, dipsiz bir boşluk.
Yadırgayacaksın bir an ellerini.
Tuhaf gelecek aynadaki gölgen,
Gözlerine bakan gözlerin eksikliğini hissedeceksin.
Belki inanamayacaksın bütün bu olanlara,
Toprağa zamansız düşen şaşkın cemreler gibi,
Bir süre alışamayacaksın yeryüzüne.
Maviler açmayacak kalbini sana,
Hayır, o kadar insaflı olmayacak yağmur.
Bulutların kırık kanatlarında tutuklu kalan damlalar,
Bir süre söndürmeyecek yangınını.
Ah yanacak bütün kalbin..
Geri dönmek isteyeceksin rüyalarına,
Ama bütün çabaların boşuna.
Attığın her adımda duvarlar çarpınca yüzüne,
Anlayacaksın yaşadıklarının bir rüya olduğunu,
Aslında hiç sevilmediğini.
Bir an konduramayacaksın bunu kendine.
Bedelini arayacaksın yaşadıklarının,
Ama göreceksinki hiç bir acının bedeli ödenmiyor.
Ağlayarak uykuya dalmayı öğrenince,
Ve doyunca kalbin ızdıraba,
Vazgeçmeyi de öğreneceksin.
Ölümün en çok aşka yakıştığını bilsen bile,
Yine de kabullenemeyeceksin.
Oysa bu aşkında yalan bir rüyada öldüğünü görünce,
Sen de ölümü en çok aşka yakıştıracaksın.
İşte o zaman her kaybeden gibi sen de ,
En savunmasız gününde gülüşlerinden vurulacaksın.
İşte o zaman sen de herkes gibi,
Ölümü en çok kendine yakıştıracaksın.
Rüya başlıklı yazı S.E.G tarafından
09.10.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.