Kimsesizliğin Çığlığı

Islak sislerde hüzün kapmış güllerim

Bir defa koklamaya kıyamadığım mavi gülüm

En tatlı gri tonlarınla açmışsın

Nede hoş yakışıyordun sen yarin elinde

Seni koklamayan çaresizliğim

Ötmeyen dalında bülbülsüzlüğün

Yarden ayrı geçen gecelerimin kahrına

Terk ediyorum gidiyorum

Belki hata bendedir seni sislere gark eden

Seni alıp yanımda düşler ormanına götüremiyorum

Eller sana her dokunduğunda beni hatırla

Bende kaybolduğum düşler ormanında beklide düşsüzlük anımda

Hep seni hatırlayacağım

Birde senden yarden ayrı geçen kimsesizliğimi yaşayacağım

Kokun ben gibi kokmasın kimsesizliğin çığlığı kokusunda

Sen kendin gibi kok güzelliğinin tadında

Benim gibi kimsesizlere açma

Açıp da sende solma kimsesizliğin çığlığı ile

Mehmet Aluç©

Ankara Sincan