Hayatın Hesabı

HAYATIN HESABI

Aşkın masasında biter ya bütün dertler

Hayat dediğin şey de üç kuruşluk fasıla

Cigarayı yakarsın dumanı iner içe

Dünya yansa umurda olmaz ki bu kafayla

Şiir yazar gibi de yaşamak lazım usta

Domates biber gibi doğranır ya umutlar

Yokuş yukarı çıkmak eziyettir hayata

Aşağı salıverir insan kendini birden

Duvara küser gibi dik durmalı insanoğlu

Kendi dikişlerini kendi atacaksın bak

Bakma eller yüzüne herkes kendi derdinde

Denize nazır durup küfretmeli dünyaya

Ölüm dediğin hakka varmalık bir mola

Aşk bardağındaki o buzun erimesi

Toprağa düşer gibi karışmalı zamana

Geriye ne kalır ki iki satırlık hınzırlık

Kaldırıma oturup göz kırpmalı zamana

Ne kadar kural varsa hepsini yıkarız biz

Ceketini atınca omuzuna akşamın

Kim bilir hangi yolda izimiz kalır usta

Üç beş arkadaşla da kurulur ya bu dünya

Gülüp geçeceksin bu hayatın sillesine

Aşk bardağında bak dalgalanır anılar

Dost dediğin adamın dibinde belli olur

Hani derler ya adamın biri gelip geçiyor

Geçsin bakalım kime ne zararı dokunur

Kuşlar gibi hür olup göğe bakmalı insan

Cebinde üç kuruşluk ne elvanı kalır ki

Ömrün yolları biter adımlar tükenir ya

Biz yine bildiğimizi okuruz sonunda

Ne ağlayanımız olsun ne arkadan yatanlar

Şöyle kallavi aşkı yanına alıp gitmeli

Mehmet Aluç