Kaçýncý perde

Kim bilir;

Bitmek bilmeyen

Bir hikâye…

Baþý çoktan belli,

Sonunda neler neler gizli…

Öksüz düþlerimin isyaný,

Yaprak yaprak

Dört bir yana

Savurdum her birini.

Titrek ellerim soðuk,

Gözlerim her dem nemli,

Gördüm ki;

Tüm sözler yalan,

Büyümekte içimdeki

Sessiz isyan.

Neye, kime inansam

Hep oldu sonu hüsran,

Dost eyledim her birini,

Zor muydu

Tutmak elimi.

Suçluyum, bilirim

Yol yakýnken,

Çekip gitmeliyim,

Bir ömre bedeldi rüyam,

Çoktan sildim defterimden.