Med Cezir

.

Bir kelebek hüznüdür hayat

İnce eleyip sık dokumak büyük hata

Güller açtığında geç olsa da vakit

Kıvrımlar  çizer  sancılı  bir  saatin  akrebi

Dökülür kırık kalplere bağlanmış etler

Ve pıhtılaşır dünler

 

Acının solgun haritasında

Gecesizdir  her  ateş  böceği

Karanlık daha bir büyütür gözbebeklerini

Kaçmış bir ilmektir artık yaşamak

Çoğaltır  kumaşına  uyumsuz  yamaları

Ve  başlar  yalnızlığın saltanatı

 

Dağılırken pas tutmuş bulutlar

Düşlerin  gölgesi  vurur yüzlere

Aklın çitlerini aşan bir isyan başlar ardından

Yıldızsız gökyüzü gibi yoksullaşır insan

Açılır küflü bir kitabın ilk sayfası

Ve savrulur kavruk kelimeler

 

Yaşamın dipnotudur ölüm

Ki uzaklık  hayata ölümlerin eklenmesidir

Sızladıkça renk değiştirir mesafeler

Yayılır içlere kaybolmuş bir çocuk korkusu

    Ve yükselir faniliğin dalga boyu . . .

.