Değil mi

Nihayetsiz bir yol sanma,

Elbet varacağımız hepimiz

O kaçınılmaz sona.

Yalnız ya da kalabalık ise dünyan

Ne fark eder ki; doğduk ve gideceğiz

Belirsiz olsa da o nihai an.

Çember daraldı, bak ve gör

Zaman kısaldı işte ne kadar olsak da dip dibe

Davul bile dengi dengine.

Beden ve ruh;

Zorunlu bir arada olmaya

Ya ölüm dediğin;

Terk-i cihan ömrün bitiminde.

Ne yalanı kaldırır kalbim ne riyayı

Yeknesak bir düzen kulun mecbur kıldığı.

Yaradan değil mi ki tek dayanak;

İnsan değil mi her daim kuran tuzak.

Işık ezeli ve ebedi

Sadece gönül gözüyle görmeyi bilmeli.

Tefekkür ve tevekkül değil mi söyle,

İnsan olmanın vazgeçilmez edebi.

Tut ki yalnızsın bir başına

İtiraf et hadi

Sığınmadın mı her daim Yaradan’a.

Yeri geldi mi sev

Ama önce niyet et,

Kulsun O’nun nezdinde

Sadece içten şükret.

Suskunluk eder nefsi terbiye

Aç, susuz kal yeri geldi mi de.

Sevgiye aç, sevgiliye aç

Sabret ve gönlünü Yaradan’a aç.

O ilahi kuvveti inkârı ne mümkün

Yeter ki şükretmeli her anına ömrün.