Çözemedim Gitti

Sorarım kendime zaman zaman;

Umarsız mı olmalı şu yeknesak düzende.

Ya hüzne ne demeli

Her daim muhaliftir neşeye.

Çok mu gülmek bana,

Yeri geldi mi

Güller açsa da ara ara

Hani ismimle müsemma.

Yoksa kifayetsiz miyim

Bir o kadar yalın ve içten

Ne varsa dile getirdiğim

Hissederim en derinden…

Erişilmezliğinde ufkun

Kanat açarım enginlere,

Bazen bitik bir o kadar durgun.

Bir muammadır benlik denen

Yeri geldi mi kendini yeren.

Bazen koca bir boşluktur ruha hükmeden.

İnsanım ne de olsa; etten kemikten

Ara sıra nüktedan

Zaman zaman nutku tutkun.

Severim kendimce, en az kendim kadar,

Bazen sorarım kendime;

Nedir gerçek nedir yalan olan.

Çözemedim gitti;

Nedir çözümsüz yapan kimlikleri

Yeri geldi mi yerdim

Ne varsa önümde bir bir dizili.

Çetrefilli bir yol boydan boya uzanan

Sayısız diken can yakan.

Çamur toprak bir yanda

Eşsiz kokusu aşkın

Buram buram tüter burnumda.

Olabildiğince insan;

Sanma ki marifettir sözü zalimin

O masum yürekleri burkan.

Ne yalnızım ne kalabalık

Bir o kadar kadirşinas.

Dilimde tutturmuşum içli bir şarkı,

Bir elimde coşar kırık saz.

Aşkın, sevginin her daim tezahürü

Yakmaz mı sönmez ateşin közü.

Hüzün sardı saralı şu garip gönlü

Göremedim gitti gün yüzü.