Bilmem Ben Sana Ne Dedim

Gözler yolda bekler yârin dönmesini, dönerim der dönmez. Beklersin gece gündüz gönlün heyecanı ile araya giren acılar ile. Gönül teline dokunursun usul usul gönül telinde ses çıkmaz. 

Yüreğin ateşi yükselir yanarsın kor alevlerde, bekleyen gelmez. Savrulursun yollarda kıvrım kıvrım ararsın bulamazsın çarene derdine çare, duymaz nazlı yar uzaklarda, yollar derdine derman olmaya yoktur mecalim diyor. 

Hayra alamet midir değil midir bilinmez, savrulursun dağlara ovalara vadilere yâri aramak için, gittiğin yollar yol değil nazlı yârin gönlü hoş değil sanki sır olmuş kaybolmuş. Bir an gönlünü kırmışsındır özür dilemek için gidersin, bulamazsın bulamazsın bulamazsın!

Ayrılık ateşi yandı mı sönmesi zordur, ölümden zordur bu yol. Sende yakarsın tüm gemilerini, ayrılıksa ayrılık madem gönlünde bir parça hoş görü yok, anlayış yok ayrılıksa ayrılık der yakarsın, tüm gönlünü gemilerini. 

Ayrılık yoluna girilir yollar ayrılır, artık herkes kendi yolunda. Artık dert bitmiştir, derdini anlatacak kimseyi aramaya da gerek kalmamıştır, sen sağ ben selamet, gönül ise yaralar içinde kan ağlar. Yaraların iyileşmesi zaman alır ve hayat devam eder ayrı yollarda.

Gönlümü viran ettin

Bir sözüme küstün gittin

Bilmem ki ben sana ne dedim

Az sana dilini tut dedim

Gönül kırıcı söz söyleme dedim

Sen kapıyı çarptın gittin

Ayrılığı bize reva gördün

Bir parça hoş görüyü bana çok gördün

Ayrılığın yolunu sen ellerinle ördün

Mehmet Aluç