Samanlığa Serdim Kilim

Gönlün sevgi bağı olmazsa yetişmez gülü

Gönül sevmezse gönlün olmaz ki gülü

Gül olmazsa başında ötmez ki bülbül

Seven gönlün olmazsa neye yarar dilin

Âşık oldum gözü karaya

Mum gibi yaktı beni arka arkaya

Gönül virane olur kurduğun saray

Sevdiğin yar içinde olmazsa

Çiçekte özünde var bal

Sevmiyorsan karanlıkta kal

Gönül içinde ötüyor bak çakal

Seven gönül olmazsa neye yarar ömrün

Nazlı yar için akarsa gözün yaşın

Bir nazlı yâre geçer inan nazın

Nazlı yarsız çalmaz gönül sazım

Gülen gözleri ile bakmazsa

İçim sızlar sızım sızım

Samanlığa serdim kilim

Gel otur benim tatlı dillim

Sensin bu dünyada tek sevgilim

Kesilse de bu dilim dilim dilim

Seni her an anacak bu dilim

Sensin gönlümün bülbülü

Sensin gönlümün tek gülü

Sensiz kurur gönlümün çağlayan gölü

Sensiz olurum ben yaşayan bir ölü

Hasretinde cefalar çeksem de

Kavuşunca unuturum usanmam nazından

Gönül sazım elimde her gün seni anıyorum en azından

Mecnun eyle beni gezeyim gönül etrafında candan

Kul Mehmet der ki sevgi gönlün gülüdür

Âşık baktığında kara gözlü yârini görür

Nazlı yar susadığında ırmaklardan su getirir

Gönül yâri sevdiğinde Allah muhabbeti gönlüne indirir

Mehmet Aluç©