Satır Arasındadır

Sırnaşık duygular karışmış tuzuna yaşın

Dile gelir olabildiğince

Gün ertesine karışır ne varsa biriken

Satır arasındadır tüm gizlenen…

Gecedir kömür karasından daha siyah

Kararsızdır şu benlik

İsyandadır yerli yersiz

Kışın ayazı, yazın yakıcı sıcağı

Bıçağın keskin iki ucu…

Tütsülenmiş yoklukta şu kıdemli varlık

Kıstırılmış sağda solda

Yoz biraz yeknesak

Olabildiğince umarsız olsa da

Yoktur asla kibiri,

Korkunun ya da aşkın olur mu hiç mektebi…

Tut ki bir içimlik

Gidişi belli dünden

Dönüşü saklı

Ne gelir elden…

Var ile yok arası

Düzen adına ne varsa

Çoktan karışmışız dünyanın telaşına.

Tembel duygular uykuda

Önem de arz etmez kimselerin nazarında.

Mümkünse yok olmak

Dönüşü yok asla bu yolun

Karışmalı kalabalığa

Birikse de içte hüzün.

Yenmek adına yenilmek

Sığınmak gölgelere

Düşlerin o göz boyayan ışıltısında.

Sükûnet asla değildir ikrardan

Olsa olsa kaybetmek en baştan

Bile bile girdabına girmişken bilinmezin

Çözümü yoktur insan denen gizemin.