Yanılsama

İmgenin çağrışımı

Çağrışımın o büyülü efsunu.

Kala kala elde kalan

Yoz bir betimleme

Tırnak arasındaki o belirteç.

Algıları açık şairin

Yanılsamalar çok uygun

Her tabir kendi içinde uyumsuz;

İnsan kadar, insan gibi…

Etkileşim denen o iki ucu keskin bıçak.

Soyut ya da somut

Razı olsa da mantık

Nerede çözümü

Çoktan gelinen tümevarım

Rabıtanın muhalif gücü.

Seyri yankısız

İzahı olanaksız

Olsa olsa bir düş

Gözü kapalı her daim nükseden

Sorunlu bir hayat

Sorumlu onca insan

Kıt kanaat geçinirken…

Soydan soyutla kendini

İşte bu değil mi insanın erki.

Yüksek bir rabıta

İzafi bir yadsımanın seyrelmiş eğilimi.

Süzgecinden geçtiğin o kalabalığın

Adına her an zikrettiğin o sefil yalnızlığın.

Kuram dışı, istem dışı

İçi dışı ayrı sızı

Nasıl da yeknesak insanın kanaatsiz tutumu

Varla yok arası bir olasılık

Söz konusu bile değil sıradanlık;

Farkın farkı

Neye hükmederse etsin

Sayısız farklılık

Ömür dediğin bir tadımlık…