Uğruna

Korkmak kadar göreceli yadsımak varlığını

Umarsızca kıyısında köşesinde kalmak kadar

Yine de susmak bilmezken gönül nereye kadar.

Tümlenmiş bir cümlenin içinde gizlenmek

Bir düş kadar asil olsa da

Acısını yaşamak

Uğruna sevdanın

Arınmak dünyanın kirinden pasından.

Düş ertesi, gün ertesi

Çaresizliğin yürek burkan tecellisi.

Kifayetsiz addedilen ruhun son hamlesi

Var oluşun hükmünde yok sayılmak

Acısı o duyulan öfkenin.

Nazarında, niyazında

Ellerimin her seferinde dokunduğunda semaya.

İnkâr etmek aslını mümkün mü söyle sefil gönül

Yok addedilmek dünyanın gözünde

Ne bir kelam ne de şu kırık kalem

Telaffuz ettiğim nice kelime içermez tek sitem.

Kuşlar kadar ürkek ve naif

Kafes kadar dar her bir zihniyet

Kemale erse de yaşım

Vazgeçemediğim o çocuk yanım.

Erer ömür elbet bir gün nihayete

Yine de söyle, çöker mi bunca acının tortusu en dibe

Yalan riya olmadı yoldaşım

Gök kubbe altında buluştuğum nice gönüldaşım.

Ne zafiyet ne yoksunluk

Nicedir eşliğinde iken o ketum yalnızlık

Ne başı ne sonu bu hikâyenin

Asla sirayet etmediğim o meşum sessizlik yüreğin karası

İnkâr edemediğim içine düştüğüm o büyük yanılgı

Ve ne varsa yürekte gizli saklı.