Yakalanmışken Rüzgara

Ne de olsa hükümsüz zamanın

Hükme dair nakşettiği her bir nakaratın son dizesiyiz.

Külliyen yalan olsa da hala inanmak aşka ve umuda.

Rencide edilesi o mefhum adına benlik denen

Ve uzağında iken tüm imgelerin.

Hapsolmak ise ne kadar mubah olmasa da

Kilidi ömrün sadece O’nun nezdinde.

Ne tümleyen ne sona erdiren

Bir rivayetin son bekçileri

Nöbette bir ömür

Sus pus yeri geldi mi,

Hangi makamda çalarsa çalsın o şarkı.

Kâh bugün kâh yarın

Adı sevda ne de olsa;

Hele ki düşmüşsen bir kez

Vay haline.

Eşkâli emsalsiz bir ömrün kıyısı

Sevdası bitimsiz yârin kalp ağrısı

Sor yedi düvele var mıdır bu derdin dermanı

.

İnanmak sevgiye yoldaş

Sevgi ruha,

Hele ki ömür;

Hoş bir mizansen

Yakalanmışken rüzgâra

Kaydı kuydu yok ki hayallerin

Varsın kalsın en derinde gizli saklı.