Saatler Vururken Hasreti

Silik bir gülüş nakşetmiş,

Can çekişen onca kelime

Devinirken ahenkle,

Tekinsiz bir yolun

Sağ kıvrımında

Yokluğunla bezeli izbeler

Oysaki var olmanın telaşında

Koynunda yoksunluğun

Yoklukla terbiye olurken

Şu aciz beden.

Ruhani bir açılım adeta

Nükseden en derinden…

Sayısız üzünç serpilmiş

Yıldız misali çok uzaktan

Bir yanıp bir sönen

Sert ve kesin çizgiler değil mi sanki

Sanki tam da ortadan ayıran.

Ömürler ki nail olamamış

O mutlu sona

Gıyabında zamanın ve devranın

Nice üzünç kerelerce

Vurmadı mı en derinden.

Saatler vururken hasreti

Kader vursa ne yazar

Hükmetse hatta meyletsem sona

Tevekkül ettim edeli

Kesilmiş cezam

Bağlanmış basiretim çoktan.

Kırık bir mızrap ile

Şu saz gelse keşke dile

Şarkılar düşse dilden dile

Neye yarar ki

Çoktan gelmedik mi göze…