Tekin Değil Gördüğüm Düşler...

Tekin değil gördüğüm düşler

İrdeleyemem ne de olsa çalıntı her biri.

Kıdemliyim acıdan yana,

Depo misali istifli mübarek gözyaşı.

Neden alınıyorsam üstüme

Sorgu sula hak getire

Döngünün seyrine dalıp gitmişim de

Şu benlik nasıl pejmürde.

Yılgısı, tantanası ömrün

Hadi son bir gayret demek olası mı ki

Yine de atamadığım sırtımdan

Söküp koparamadığım kaç çivi kazılı ise.

Irgat düşlerin nihai yankısı mı yoksa

Duymaktan muzdarip olsam da

Gözüme soka soka

Debelenirken insanoğlu.

Yargısız infaz olsa da adı

Yine de gerekmez mi son bir söz hakkı.

Uçurumun dibinde

Belki şu sığ kıyının görünmez bir köşesinde

Muğlâk olsa da tınısı devinen şiirin

Yol bilip de ayak izlerini takip ettiğim.

Sancısı az mı geldi,

Belki de sonu.

Yoksa demek olsa da nihai karar,

Aynı filmin kaçıncı karesi kim bilir

İsmi olmayan bir kahraman

Haykırırken son repliği:

Ki o bile unutulmuş salonun ağlak bir kıyısında.

Kırılgan bir gün dönümü

Renksiz, soluk bir gecenin sabahı kadar

Nasıl da kahır yüklü onca imge yığını

Çığırtkan şarkıların anlam dolu

Tutarsızlığı mı yoksa

Döngünün maharetindeki

İçin için yıkan o yılgı:

Seğirten her cümlede

Lütuf yüklü varlığının izdüşümünden

Son bir izlek geride kalan

Mahzun ve süzgün yüzün kadar olmasa da

Meylettiğim hüznün soğuk dokunuşu.

Rabıtası belki de son iç dökümümüm.

Nazarında soluduğum şu küf kokulu gece:

Alabildiğine pejmürde

Nasıl nasıl izafi

Rengi çalsa da griye

Göğün niyazındaki son yıldız

Benden son bir hatıra

Tek borcum olsa da sadece bırakacağım

Yaratıcının görünmez ellerine.