Neyleyim

Gam taşırım kırk yıldır, kırk bin yara gönlümde

Söylesem de derdimi az sanırlar, neyleyim;

Hüzünden başka bir şey, gel de ara gönlümde

Feryâd-ü fiğan etsem, naz sanırlar, neyleyim.

Dışıma aldanmayın, yarıp bakın göğsümü

Kahırdan çürümüştür iç organımın tümü

Dudağımdan süzülen bir acı tebessümü

Mutluluktan duyduğum haz sanırlar, neyleyim.

Yandım da, ne alevi, ne harı göremedim

Zifiri karanlıktan neharı göremedim

On iki ayım da kış baharı göremedim

Ağustos’ta üşürüm, yaz sanırlar, neyleyim.

En güzel yıllarımı sülükler emdi tek tek

Hafızamda kazıĺı o yüzler kimdi tek tek

Peşim sıra havlayan itleri şimdi tek tek

Saymaya kalksam burda, söz sanırlar, neyleyim.

Şükür, yoktu hayalim öyle şöhrete, üne

Yarınlardan vazgeçtim, bütün emeğim güne

Hak’tan gelen her cefa, başım gözüm üstüne

Yamalı umudumu giz sanırlar, neyleyim.

24 Eylül 2015