Yoruma Cevap

Sayfama “Hoş geldiniz” sevgili kalemdaşım

Beni “Üstadım” diye anmandan onur duydum;

Bulutları da geçti,  göğe ulaştı başım

Sonsuz saygılarını sunmandan onur duydum.

Sandım tek yazan benim, bütün şairler öldü

Göğsüm kabardı birden, düğmelerim söküldü

Kalemimin ucundan kıvılcımlar döküldü

Defterimin külünde yanmandan onur duydum.

Yüreğimi bilmesen, der miydin “Naif yürek”

Beni böyle metheden okuyucular gerek

Gönül susuzluğunu sayfamdan gidererek

Doya doya şiire kanmandan onur duydum.

Kelamım dert olunca benden önce devrildin

Neşemde keyiflendin, kederimde savruldun

Her mısrada mest olup, her hecede kavruldun

İmgenin ayazında donmandan onur duydum.

Yüreğimden öpünce, yüreğim bir hoş oldu

“Gönlüne sağlık” dedin,  acılarım kayboldu

Beni arşa çıkardın inan gözlerim doldu

Haddini bilip, yere inmenden onur duydum.

O kadar çok övdün ki, dedin;  şair kudursun

Birisi kalemimin başına biraz vursun.

Daha çırak değilim, ustalık şöyle dursun

Senin beni bir şair sanmandan onur duydum.

27 ARALIK 2015