Gönlün Ayazında

Mazhar olduğum bir düş’ün yakasında

Ve hicap yüklü bir bekleyişin,

Gönle hitap eden buğusu göğün

Karışmaksa gölgelere, başımın üstüne en değerlim.

Sondan bir evvel, saçlarımda kırağı

Dilimde sanma ki tek bir isyan,

Yitik ve bitik bir kelam mademki ruhumu sarar

Debdebeli bir yok oluş ki yüreği payidar kılan

Ve o düş’ün nöbeti,

Anlamsızlığın hezimeti iken sızan,

Kala kaldım bu yakada

Ve tokuşturduğum yılların hatırına.

Sakil bir mabet yüreğin müşkülü,

Sancılı bir kıyam ömrün rahmeti

Ve kırık bir nizam iken gönlün tekeri,

Varsın asılı kalayım gökyüzünden uzanan o ipte

Yeter ki Tanrı çeksin beni göğün en derinine.

Hani olur da tutuşurum

Bilinmez asla belki yeniden doğarım.

Sükûnete hasret iken en demli niyaz

Ve ölgün bir kıyım iken rağbet edilen,

Ne farkım var kuru bir daldan.

Sanma ki yanacaksın sen de alacanın kıvılcımı iken

Yaşı da tutuşturan,

Yeter, demek en büyük ikrar nezdinde

Gıybet sadece rücu olan.

Hakkaniyet saklı bağrında hidayetin,

Masumiyet ise tekelinde kanatsız meleklerin,

Olmazın oluru bir düş benimki,

Düşünmek kadar kanatan tek bir ikrar

Bil ki taşan haznemden;

Gönülsüz bir gülümse iken saklı dudağımda

Öptüğüm seher yeli, gönlün ayazında.

Ne bir kıpırtı ne de hazan

Yetmedi, hüzün yüreğin kıyısına vuran.

Bir mizacın öfkesi,

Yitik bir gönül güncesi

Sadece ereceğim sonda saklı adım

Takılı iken şu sancakta göğün karası,

Bil ki tefekkürdeyim ölüm öncesi.