Okuma Canıma Ölmeden Rahmet

Az yaklaş yanıma okuma canıma ölmeden Rahmet

Severken beni yaklaşmadın bana çektirdin onca zahmet

Sessiz sessiz kapıma açtırdın soktun içeriye hasreti

Söyle ey zalim ben şimdi sensiz ne edeceğim

Bu hasret dolu yokluğunla ben kime gideceğim

Bunca yıl yaşadığımız sanki oldu bir öykü

Aşkımızı yaşarken bumuydu gönlümüzde ülkü

Sanki bana sen yedirdin her gün zıkkımın kökü

Desene ben bunca yıl omzumda taşıdım boşa bunca yükü

Viran ettin gittin gönlümdeki köşkü

Bu hasret dolu yokluğunla ben kime gideceğim

Kurudu gönlümde akan aşkın kaynağı

Ettin beni sen yanarken hasret manyağı

Yedin bitirdin ömrüm gibi gönlüde bitti aşkın kaymağı

Onca sözlerinle kandırdın demek ki onlar ağız söz kalabalığı

Hırçın yel gibi geldin estin gittin yıktın evim ocağı

Bu hasret dolu yokluğunla ben kime gideceğim

Sana gönlümde aşkı sundum elimle tek tek

Sen bana sevmeyen gönlünle hep attın kötek

Söyle ey zalim bu acılarımla hangi tabibe ben gidem

Bu hasreti yaşarken hangi viran evler içinde ölem

Yaprak yaprak sararıp hangi toprağa düşem

Bu hasret dolu yokluğunla ben kime gideceğim

Beni sevmiyordun ne diye güldün madem

Kurudu gönül obamda açmıyor artık çiğdem

Solan benzimi görenlere ben söyle ne diyem

Çömeldim yollarda izini ararım gönlüme ne söyleyem

Ancak bir mezar eşem içine girem öldüm diyem

Bu hasret dolu yokluğunla ben kime gideceğim

Kul Mehmet’im yaşamadın say bunu kalma naçar

Rahman bir kapı kapatır beş tane açar

Güzel günler bak işte sana karşıda bakar

Koş mutluluğa hasreti kim koluna takar

Bul kul artık hasretle değiş mutlulukla yatar

Hasret dolu yokluğun bitti artık sen kime gidersen git

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-