Sezaryen Kabuslar...

Diri cümleleri kıyıyor yarım küre:

Esrikli bir ömür desem de için için,

Yâd ettiğim o nüshada,

Bayat bir yemek tadı yine

Kırptığım cümlelerin feryadı…

En yanık ses,

Müfreze gecenin intikamı

Kovuşturduğum cellât imlerde

Es vermeye kıyamadığım her dize…

Dizlerimde yorgun bir sancı,

Afakanlar ihlal ederken gürbüz meşrebini önyargıların

Ve dirilmeye ramak kala gecenin kör, sağır vakti:

Saymaya doymuyorum adeta

Ürkünç lekeleri ki boğuk bir hezeyan kadar da

Çatık kaşlı,

Ölü sevici sezaryen kâbuslara ilişik tekil bir tekerleme.

Dün de gün de miadı dolmuş bir tefrika,

Sayısız gölge ile muhatap kara listede

Peyda olan alakasız mertebede

Yine tozutan kerameti ola ki

Feryadı süzgün bir yürekte kısılı.

Adı sanı yoksa da yok sayılmayan,

Günü birlik bir lehçeyi dolayıp da kalemine

Yiğit cümbüşün efkârında tökezlemekle eşdeğer belki de

Toz konduramadığım hayat kırsalında

Rehin tutulduğum artık hangi duyguysa

Varsın boykot etsin tecellisi yeknesak hükümlerde

Depreşen bir yarayı gitgide dağlayan…

Tümden eremezken,

Batıl itikatların tekkesi şu garip mecra:

Sol ayağımı unutup da döşemenin peşrevinde

Ola ki dilimde takılı bir kelimeyi

Hidayet bilen gönül teknem:

Sağ ayağımın ucunda garip renkli bir rugan,

Çetrefili söylemlere geçirmişken kılıfı beşer,

Sonlandıramadığım pervasız mabedimde

Soluklandığım her bir cümle:

Patavatsız isyanlar iken buyur etmekten imtina ettiğim,

Gönülsüz de olsam yaşamaya ahdettiğim.