Yazdıkça Sahiden de Boyu Uzar mı Şairin

Biraz sen biraz ben eksilen en çok da nüktedan nidaların vedasında zorlanan mevsim gibi.

Kıpırtısı yok akşamların

Gününse aksanı yok

Solan göğün arka kapısı açık ardına dek

Öncesiz bir fermanın ayak sesi

Sonrasına muktedir olamayan şarlatan faninin habis nefsi

Sıra sayıları da değil asla ardışık

Aksanı olmayan bir şiir ortaya karışık

Sözcükler iksirli

Şairse saklı gizli

Endamına yenilen bir kadın gibi

Efkârı yitik şiirlerde demlenen

Mevsim azıcık mahcup

Meali kayıp sırların

Ölüm ise sırnaşık bir sancı

Gel-gitlerin köpüğünde saklı dolmayan miadı

Ön sözü var ya da yok ne fark eder ki?

Adı şiir aslı şair andıkça dününü iksir

İçen bir vade gibi

Vadesiz teminatların adeta yıllık izni

Yitirdiğinden de çok ötesi

Damgalı şiir

Damgalı şair

Dama taşına nispet eden tavlanın pulu

Olmadığı kadar da insanların kulu

Sadece Rabbine dönük yüzü

İtaati kale duvarlarında saklı

Kâh nesir kâh masal kâh hikâye

Yazdıkça sahiden de boyu uzar mı şairin?

Elem, köksüz bir çöp

Adap insana dair çok net

Aşk ise yamalı alabildiğine yaralı

Şairin iki yakasından düşmeyen

Uçuşan şalına konan kelebek misali

Bir yerde bir gökte salınan kuşların kanadında saklı

Elbet hasretin de sürdüğü kadar izini

Haset olsa olmasa ne ki insanların mahiyeti?

Sorular bıçkın ve yanıtsız

Şiirler alabildiğine yalın ve katıksız

Sular seller gibi de akmalı dizeler her vecize

Adeta kulpu şiirin

Hele ki yok mu ettiği nazire şairin bir diğerine?

Konakladığı kadar da şairler birbirinin yüreğinde?

Kısaca şiir gönül işi

Şair ise sevdanın erbabı

Kanıksanası bir yolculuk ki

Sonu gelmek bilmeyen bir sırlar dizgini

Edebi adabı ve imgesi

Adeta sihirli bir gezegen şairin dünyası…