Muhabir İmler

Zor olmamalı ekim düşleri,

Tarihe geçen güvenç ve sevgi eksiği

O kekremsi gölgelere sığdırmaya çalıştıkça

Demli bir buhran kadar aniden

Yalayan yutan tehir edilmiş günlüğün izdüşümü:

Kelama yatırdığım düşlere nispet adeta

Düşüngeç yüklü ikilemlerle tozuttuğu aklın ırmaklarına

Koyuverdiğim buharı üstünde saf kan yalnızlık.

Muhabir imler,

Kenetlendiğine teğet geçen

Akıl tutulması:

Ne nizam ne yalan

Ne de sıradan,

Sıra dışı buklelerini kırptığım

Bir yıldızda kaykılmışlığı gök kubbenin.

Zahir, demekten gayri

Fazlasıyla hüzün buharı,

Kerpetene dolanmış,

Miadını doldurmuş

Ve efkârı yüklenip de Çayır Başı durağında

Mola verdiği şoförün:

Hayli kaygılı bir kayıt,

İnmekten men ettiği dünlerin

Tıkış tıkış istilası

Rahim bellediği yüreğin

O rüküş boy aynasının sırlarına gömdüğüm,

Sırlarla boğulduğum

Sinemde yüklü yine de tehir ettiğim

Varmamışlığın sancısı her dem

Beklemeye değmez, deyip de

Baş koyduğum batılın nirengi noktası.

Satılmış vicdanların tantanası

Ki kırık bir zincir,

Pedalı kayıp bisikletin sunumundaki

O özgürlük kadar da aymazlığın esaretinde

Tek nokta atışına denk düştüğü mahremin

Ve bilumum detay yine

Tozutan aklın sanrılarına eklediğim

Sütunlarla örtülü varlığı bahtın

En batıl ama hep bellemek:

Yüreğin tınısında hapis temenni edilesi mukadderat

Ta ki gelip kapıyı çalana dek.