Ben Çekip Gideceğim

Bir günün gecesinde, güneşi düşlüyorken

Kavuşmadan sabaha, ben çekip gideceğim;

Gönlümde olan şekli ömrüme işliyorken

Çok büyük derken saha! Ben çekip gideceğim.

Ruhum nedamet edip kendini salt ederken

Nefsim sefa peşinde, her türlü halt ederken

Gönlümü esir alıp kalbimi alt ederken

Davranmadan silaha, ben çekip gideceğim.

Önüne bir kılavuz, gemine bir Nuh gerek

Harap olan bedene ilahi bir ruh gerek

Samimi niyet ile tevbe-i nasuh gerek

Derken bunca günaha, ben çekip gideceğim.

Et kemik değil isem, süslediğim deri ne?

Dünyama ne getirdi, ahrete gideri ne?

Her an alıp verdiğim nefesin ederi ne?

Biçemeden bir paha, ben çekip gideceğim.

Gözlerim takılınca biraz daha ileri

Vatan orası derim buralar gurbet yeri.

Candan azat olunca, ruh denilen cevheri

Teslim edip Allah’a, ben çekip gideceğim.

04 Ekim 2015