Son'ra

Afili yorgunluktan çıktım az önce 
soğuk savaşlara ılık çay taşıyan anne ellerim 
lügatını dünlere bağışlayan bir anı sessizliği ile affediyorum kendimi 
geçecek herşey diyorum 
dolan miyadın son damlasında
bitecek elbet acıları ömrün
biliyorum anlamak olmayacak bahtımda 
ötelenecek beklentilerim.


Susuyorum sonra
son’ra 
su’suyorum bir yudum duâya.