Siy'âh..

.

 Çözemediğim bu hayatı bugün de sordum kendime 
ve küstüğümü fısıldadım tesellilere.. 



Bir tas su içinde gümüş nehir oldu dertlerim 
dalgalarım vurdukça duvarlarına önyargının, çabaladıkça yüze çıkmaya
diplerde buldum kendimi 
yıprandı heveslerim 
öl(e)medim 

öyle hemen de ölünmüyor annem 
canından, kanından beze beze uyanmalıymış önce insan sabahlara 
rahatlık sadece rüyâ 
huzur bir papatya falı -uzaklarda-
uzaklar ki dört mevsim dışında 
ve mevsimlerde öleli çok oldu oysa 
oysa hayat bir naneli şeker tadında -küçükken-
ki
iki kapılı han demişse Âşık Veysel dünyaya
öyleyse eğer 
hedefim çıkış kapısı
önüm beşinci mevsim
ardım lanet
yürü(yemi)yorum 


ilerliyorum sanıyorum 
elimde papatyalarla -tek tesellim- 
sızılı şiirler dökülüyor içimden 
siy’âh’ı bitmeyen bir gece de 
güneşi bekliyorum anne..

Lütfen sabah olsun!







Karanlık1kabûsSonrası
Z. Nâr