Bir azılı pranga sabır,
şükrü bozulmayan nidâdır hayıflanmalar.

...

Afili yorgunluktan çıktım az önce 
soğuk savaşlara ılık çay taşıyan anne ellerim 
lügatını dünlere bağışlayan bir anı sessizliği ile affediyorum kendimi 
geçecek herşey diyorum 
dolan miyadın son damlasında
bitecek elbet acıları ömrün
biliyorum anlamak olmayacak bahtımda 
ötelenecek beklentilerim.


Susulmuş isy’anların harfleşmiş hâliyim 
kurulmuş düzenin oyun-bozan çocuğu
tutulmayan tüm sözler k’üflendi aklımda
düştüğüm de kalkacak mecal yok
kalktığımda tutunacak dal 
şansın kör yanı, gecenin karanlığıyım 
içimde sönmüş yıldızlar - aldırmayın. 

Külümseyerek b’akılan anılar koğuşu 
silinmiş kaderlerin izi alnımdan yansıyan 
bir of çekince yıkılmıyor dağlar öyle hemen 
evet ağlarsa birtek anam ağlar 
gerisi beyhude ç’ağlar 
ötesi boyumdan büyük ağıtlar -falan-


Bu dünya böyle kalmaz der atalarımız bir de
gün olur devran döner 
ben yarımlarımla kalırım, onlar hep ilerler 
hayat dilimde güven lekesi 
anlamını yitirmiş hevesler
yollar bitmeyen sızı dizlerimde
bardaklar dolusu döktüğüm içim 
gider ansızın kendimden 
ben’siz kalırım öyle yine
aklım da sirayet öyküleri 
geride yaşanamamış dünler
devam eder hayat 
biraz virâne
bir’az divâne

- kanarım bir güle allıca yine..




AralıkÖncesi2016
Z. Nâr