Varsın Teğet Geçsin Mutluluk...

Dağınık saçları yorgunluğumun…

İlahi bir sancı adeta yalnızlık ile

Keserken düşlerimi bıçak misali;

Kanayan bir yaradan mı medet ummalı

Hele ki Yaradan sıvazlarken sırtını tüm hayallerimin

Ve batıl bir rabıta,

İstemlerin varlıksızlığında nükseden

O nüktedan yanılgı…

Benlerden türeyen münferit bir yönerge,

Mütereddit bir ruhun mademki sönmez yangını

Nasıl oldu da çarçur ettim söylemediğim onca yalanı?

Girdaplar, girdaplar…

Haznemde yanılgı,

Bağrımda isyan

Ne olur affet beni Rabbim,

Sensin tek sığındığım ve sağalttığım acıları

Derken bir makbere düşmüşken yolum

Hem de patavatsız bir ikilem

Şu yüreği sıkıntılara boğan.

Batılında hezeyan, beşerin,

Yüreğinde perçemi belli belirsiz

Varamadığı yakanın en izbe silueti adeta,

Bir edimden bir gölgeye sunduğum,

Derken kirini pasını dünyanın akladığım

Tekil bir yürek yine pejmürde

Sağdıcım iken meşk eylediğim her cümle.

S/onlardan ibaret en vahim lehçe

Kadere beyan ettiğim sayısız reçete,

Hani olmazın oluru bir düş’ün olur da

Düşerim peşine:

Sen yine söylemedim farz et

Tüm beyitleri silerken tek tek

Kırık haznesinde ömrün

Varsın teğet geçsin mutluluk,

Demlendiğim gönülde tek müridim iken

Paye vermediğin o sefil gölgem:

Ki peşinde mi asla…

Kaybolduğum kadar da aşikâr üstelik

Yetim düşmüş nice ölü imge

Seğirtirken hece hece.