Otur Ağla Kalk Ağla

Seyir etseydim gönülleri keşke gönül içinde

Tatlı bir söz söyleseydim dilimle coşku içinde

Ne gezersin gönülsüz dilsiz dünyanın peşinde

Otur ağla kalk ağla ağlamak yakışır elbet sana

Niyaz etmedim hakkın huzurunda kendi halime

Yürürken ayağım takıldı yerdeki eski kilime

Gönülsüz tatlı dilsiz yaşamak senin söyle neyine

Otur ağla kalk ağla ağlamak yakışır elbet sana

Her sağına soluna baktıkça ecelin bak sana görülür

Bu can vakti geldiğinde alınır hesap için dürülür

Ölmeden önce ölene ölüm ile öldüğümü görülür

Otur ağla kalk ağla ağlamak yakışır elbet sana

Kaçamazsın kaderinden kalırsın dört köşe çukur içinde

İstediğin kadar ecelden kaç yakalanırsın günün birinde

İster ölümü sev ister sevme tutar elbet bir gün elinde

Otur ağla kalk ağla ağlamak yakışır elbet sana

Kul Mehmet’im biz gidersek kalanlara olsun selam

Söz söylemekten kalmadı tükendi dilde kelam

Bizler gitsek te bu âlemde hayat ediyor yoluna devam

Otur ağla kalk ağla ağlamak yakışır elbet sana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet