Acıya Kurşun İşlemişti

Bahçede açan çiçek bana mahzun bakar

Anlayamadım önce neden mahzun yüzüme bakar

Gönlümde kederli bir iz mi var yüreğini yakar

Anlayamadım ya kaçtım içeriye bir anda

Dün nazlı yâre kızmıştım acep ondan mı mahzun bakar

Gönül dilinden en güzel çiçekler mi anlar

Suçum çoktu lakin telafisi mi hiç yoktu

Ben mahzun çiçek mahzun nazlı yârim mahzun

Uçan kuşlar uçmaz artık başım üstünde

Ben adım attıkça kaçarlar uzak uzak

Yollar deseniz bana küskün kıvrım kıvrım yokuşa çıkar

Ben mahzun çiçek mahzun nazlı yârim mahzun

Acıya kurşun işlemişti paramparçaydı yüreğimde

Kendi elimle açmıştım hiddetlendiğimde

Nazlı yârde yoktu yanımda hüzünlendiğimde

Ben mahzun çiçek mahzun nazlı yârim mahzun

Uçurumlar önümde her açtığım kapı uçurum

Anladım ki ben kendi kendimi böylesine vururum

Yeşeren bir ağaç olsam da şimdi ben kurumuşum

Ben mahzun çiçek mahzun nazlı yârim mahzun

Mehmet Aluç /Kul Mehmet