Sin

Düşleme yaşadığım bir dünyaya
atom bombası düşer gibi 
kopar gibi zamansız tüm çiçekler 
o içleri burkan yabanil kuş sesi 
ayrılır gibi et tırnaktan 
olduğum yerde çivilenmek
buz kesmesi kanımın bile 
ayırd edemediğim sinsi bir sadakat 
sonra annem 
sonra yolumu bekleyen kederler
ah nasılda klişeler 
her şey her şey 
beni bugün de boğuyor 
bir türlü yağamayan yağmur 
gerçek denilen saçmalık 
hayal denilen güzellikler hariç
oysa hayaller hiç de uzak değil 
değil nefes almam kadar 
kenarında yürüdüğüm su 
ayağıma batan taşlar 
o yokuşlar 
o yollar..
yine her şey devam ediyor 
hayat niye ilerliyor
yaşamak kötürümken oysa 
nasıl derdi o şair
"bugün de ölmedim anne"
bugün de özledim anne...
her şey işte 
öyle yine
öyle
sin’e.. 





1Haziran/Z. Nâr 
2017