Lal Aslında Tüm Şiirler...

Aydınlığı biledim,

Bilemediklerimi dağıttım kör dilenciye:

Aklımın şafağı attı ansızın,

Andıklarıma rahmet okudum ve eşlik eden

Derin hüznü yâd etmek adına

Kazıdım adımın harflerine yüreğini,

Yine demediklerime meyyal

Flu bulutlar gördüm

Esmer ırmaklarında şarkıların,

Sakıncalı tefrikalarında şairin,

Adı kayıp bir tevekküle bağımlı

Yine kıtaların istilasında

Aşk düşkünü şehla yüreğim.

Zambaklar açtı sonrasında,

İzafi yeminlerimi kınayan hak maliklerine serzenişim,

Kıstas bildiğim ömürlük şiirlerde

Düşmüşken yola

Yine batıl bir aşkın peşi sıra

Erguvan yetimlerimi ıslah etsin diye Tanrı

Sandıklarımı saldım usulca,

Birikenleri de boca ettim

İçimdeki devingen yangına.

Lal aslında tüm şiirler,

Gözbebeklerimde bakir ağrılar

Yine görmeyi dileyip

Gömmeyi bile beceremediğim

Onca ölü yediveren güllerimden arda kalan

Bakir bir sızı

Çok da derin bir koku

Yine akla rahmet,

Yüreğe koruk

Şefkat bildiğim baba yüreğinde

Sevgilinin.

Kandığım değil de kanadığıma delalet

Onca imge:

Kâh yüreğin katmanlarında

Kâh satır bildiğim şu hülasa boşluğa

Hem de en derininden bir teselli

Yine şiirin hükümranlığında

Giyindiğim hüznü

Bandıkça aşkın şeceresine

Ve demediklerimi bir bilsen de

Gelmesek göze

Hele ki görmediğim, tatmadığım yeknesak mutluluğu

Şeytan bile kıskanırken kendi gözünden

Ben ki melekleri yâd ettim

Her gece.

Varmayı tehir ettiğim ne ise

Kayıplarda bir sal’ım

Salkım saçak aşkları benliğimle içtiğim

Devranlarda sarkaç misali salındığım

Ama içimdeki çocuğu asla salmadığım.